Van “hulp” naar hulp

ptss en sport voordelen nachtrust
Sporten bij PTSS helpt me
15 maart 2016
bewuster zijn de zoektocht naar jezelf
Het leven begint bij veertig
16 maart 2016
Toon alles

Van “hulp” naar hulp

van "hulp" naar hulp

Moeilijke periode

Vorige week heb ik me voorgesteld met de nodige informatie. Voor deze diagnoses ben ik vanaf mijn 17e levensjaar doorgestuurd naar de zorgverlening ‘Dimence’. Allereerst bij de jeugdafdeling en een vervolgens naar de volwassenen. Ik heb in de tijd van de jeugdafdeling EMDR behandelingen mogen ervaren, helaas zonder resultaat. Wel heb ik 1 op 1 sessies gehad waar ik heel veel baat bij had en enorm van gegroeid ben. Als een bang vogeltje in het ouderlijk huis naar een fladderende vlinder in een eigen appartementje.

Bij de volwassenen afdeling ben ik geplaatst op de afdeling ‘persoonlijkheidsproblematiek’. Het was voor mij een moeilijke en uiterst vervelende periode van hulpverlener naar hulpverlener. Er werden geen nieuwe onderzoeken gedaan die er wel hadden moeten plaats vinden. Vervolgens viel de hulpverlener die voor vast zou blijven uit met een burn out en heeft daarop ontslag genomen. Er viel een gat van enkele maanden voor er weer een hulpverlener in beeld kwam. Een hulpverlener van een compleet andere afdeling die haar afspraken ook niet zo vaak na kwam. Het frustreerde me en ik voelde me enorm bergafwaarts gaan.

Elke dag een strijd

Ik kwam in een depressie van enkele weken waarbij ik mezelf maar ook mijn huis met moeite kon bijhouden. Slapen was de grootste bezigheid van de dag. 12 uur achter elkaar slapen en vervolgens even een broodje eten en weer naar bed om weer zo’n 5 uur te slapen. Tegen de tijd dat ik dan weer wakker werd had ik even 2 uur energie om op de bank tv te kijken of het nodige papierwerk en menselijk contacten bij te houden. Daarna ging ik weer direct in bed liggen en weer 12 uur slapen.

Ik voelde de weken verstrijken en mezelf zo wegzakken dat ik het echt niet meer trok. Ik heb geprobeerd mijn ritme te veranderen en rond 11 uur op te staan en ‘s avonds pas weer te gaan slapen. Het bracht heel veel emoties met zich mee. Ik kreeg weer enorme paniekaanvallen en ik had ook geen helder zicht om me goed te oriënteren. Elke dag was het een strijd om dan maar niet te gaan slapen om de emoties niet mee te maken.

Nieuwe ronde, nieuwe kansen

Gelukkig na enkele weken kon ik het ritme beter en beter volhouden. Ik heb een nieuwe begeleidingsvorm gevonden die 3 uur per week tot mijn beschikking kunnen staan om te praten aan huis en de nodige dingen met mij op touw kunnen zetten. Dit is voor mij een enorme stok achter de deur. Samen met deze mensen heb ik dan ook de knoop doorgehakt dat na 6 jaar hulpverlening van Dimence er een einde is gekomen aan hun ‘hulpverlening’.

Momenteel heb ik me aangemeld bij een andere hulpverlenende instantie waarbij ik eerst allerlei onderzoeken krijg om opnieuw te bekijken welke therapie of sessie vorm het beste bij mijn problematiek aansluit. Het is voor mij een hele opluchting om te weten dat er wat gebeurd om me weer beter in m’n vel te kunnen laten voelen. Ik hoop dan ook snel mijn goede nieuws te kunnen melden dat mijn behandeling van start is gegaan!

Shanon

Laat je reactie achter
Interessant? Deel het met je vrienden!

Wij maken gebruik van cookies (en daarmee vergelijkbare technieken) om het bezoek voor jou nog makkelijker te maken. Met deze cookies kunnen wij en derde partijen jouw internetgedrag binnen en buiten onze website volgen en verzamelen. Hiermee kunnen wij en derde partijen advertenties aanpassen aan jouw interesses en kun je informatie delen via social media. Door verder gebruik te maken van deze website ga je hiermee akkoord. Meer informatie.

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten