bewuster zijn de zoektocht naar jezelf
Het leven begint bij veertig
16 maart 2016
mijn burn out ik kom uit de kast
Uit de kast (2)
16 maart 2016
Toon alles

Uit de kast (1)

uit de kast een burn out

Ik kom uit de kast

Het is november 2013 en ik kom uit de kast. Ik heb net zoals half Nederland een burn out. Voor velen niet echt nieuws omdat ze het al van mij wisten maar voor vele anderen heb ik dit heel bewust stil gehouden vanuit schaamte en angst voor de afwijzing. Op Facebook ga ik met de billen bloot en iedereen mag het weten. Het was het moment dat ik voor mezelf begon te kiezen.

Was het een roep om aandacht en begrip? Nee, voor mij was het een bewuste keuze om te laten zien naar de buitenwereld wie ik ben en waar ik nu eigenlijk sta. Dat ik mij niet hoef te schamen voor wie ik ben en voor de moeilijke periode waar ik doorheen ga. Ik ben ziek alleen kan je dat niet zien.

Mijn innerlijke stem

Na mijn scheiding in 2010 is er in mijn leven veel verandert. Ik ging op zoek naar mijn ware ik en zo kwam ik er achter dat ik een heel gevoelig mens ben. Eigenlijk wist ik dit altijd al maar nu werd ik mij ervan bewust en zo kwam ik er achter dat ik een stemmetje had. Een innerlijke stem die mij steeds wat wilde vertellen. Die stem kwam vanuit mijn gevoel en het was een stem met veel kracht om je te helpen keuzes te maken die van invloed zijn op je leven.

Als je nooit naar je gevoel hebt geluisterd en daar dan opeens mee geconfronteerd wordt dan kom je in een proces van twijfel, angst, onzekerheid en ook, “bevestiging zoeken”. Wie zegt mij namelijk dat mijn gevoel goed zit. Wie zeg mij dat als ik een keuze maak, dit de goede keuze is. Wat mijn gevoel mij vertelde was in ieder geval dat het anders moest. Ik besloot uit mijn comfortzone te stappen en van het leven te gaan genieten. Ik wilde dicht bij mezelf staan en mezelf en anderen laten zien wie ik ten diepste ben en niet meer mijn best doen om aardig gevonden te worden. “ik ben ik”. Accepteer mij om wie ik ben en als je dat niet kan dan pas je niet in mijn leven. Het klinkt hard maar dat noemen ze “voor jezelf kiezen”.

Dit ging natuurlijk niet zonder slag of stoot want als je nooit nee hebt kunnen zeggen dan is dat heel moeilijk om dat opeens wel te gaan doen. Ik merkte dan het veel energie koste om steeds weer naar mezelf te kijken, mijn grenzen te ontdekken en die ook aan te geven en niet te vervallen in “pleasers-gedrag”.

Spiritualiteit, wat is dat

Zo kwam ik terecht in de wereld van spiritualiteit wat voor mij in eerste instantie betekende: veel zweverig gedoe, bloemetjes jurken, raw food en mensen die toch wel een tikkeltje vreemd waren. Later kwam ik er achter dat dit (in veel gevallen) niet zo was. Spiritualiteit betekende voor mij: “dichtbij jezelf staan en vertrouwen op je gevoel”. Ik leerde minder te (ver)oordelen en mensen liefdevoller te benaderen, geen misbruik maken van mensen omdat dit mensen kan kwetsen. Sommigen zien het spirituele als een soort “geloof” en daar zit zeker een kern van waarheid in. Het is een geloof in je innerlijke kracht en een stuk bewustwording vanuit je eigen kern wat je leert om daar heel bewust mee om te gaan.

Hoe kom ik dan aan een burn out?

In al die jaren voor mijn burn out heb ik mijn verleden en de pijn die mij overkwam in een rugzak gedaan. Ik gaf mezelf nooit de ruimte dingen te verwerken en ik dacht altijd dat het aan mij lag. Ik veroorzaakte veel pijn omdat ik dacht dat ik niet waardig was. Ik deed andere mensen pijn maar zag niet dat het ook vaak andersom was. Altijd dacht ik “het ligt aan mij. Ik had iedere dag last van het gevoel dat ik me afgewezen voelde. Op mijn werk, bij mijn vrienden, in mijn relatie en vooral, de afwijzing naar mezelf. Ik was altijd opzoek naar de bevestiging van een ander of ik het wel goed deed.

Ik organiseerde regelmatig feestjes of activiteiten, zat in evenementen commissies, was ceremoniemeester op bruiloften en stond altijd voor iedereen klaar die mij nodig had. Natuurlijk haalde ik daar veel plezier uit en vond ik het leuk om te doen. Het probleem was echter dat ik geen nee kon zeggen. Ik deed het veelal om een ander te pleasen en dat pleasen deed ik uiteindelijk om mezelf beter te voelen en dat heeft mij, omdat ik mijn grenzen niet aan kon geven heel veel energie gekost. Wat ik al zei, ik vond het leuk om te doen en vaak kreeg ik dan ook de bevestiging dat ik het zo goed deed maar onbewust was ik mezelf geheel aan het leegtrekken.

Gevoelsmens

Toen het moment kwam dat ik er achter kwam dat ik een gevoelsmens was en hier ook naar wilde gaan leven veranderde veel bij mij. Ik kreeg opeens antwoorden op veel vragen die ik had. Veel puzzelstukjes uit mijn verleden gingen passen en langzaam werd de puzzel een plaatje waarin ik visueel kon zien wat er in mijn leven gebeurt was. Bij een puzzel begin je met de buitenrand. Die stukjes zijn makkelijk te herkennen. Van daaruit ga je naar binnen toe werken. Zo was het dus ook met mijn gevoel en de zoektocht naar mijzelf. Het kader werd zichtbaar en steeds vond ik weer een stukje die verder naar binnen ging. Ik ging naar de kern van wie ik werkelijk was.

Steeds meer kwam ik dus bij de kern van mijzelf en mijn ziel. Ik voelde dat ik sterker werd. Ik ging meer voor mijzelf kiezen en bakende mijn grenzen af. Ik liet mij minder beïnvloeden door negatieve mensen en ik heb zelfs van mensen definitief afscheid genomen. Dit gaf mij een gevoel van trots en kracht. Eindelijk kon ik voor mijzelf kiezen. Echter had dit ook een nadeel. Mensen die ik al kon vanuit mijn verleden gingen mij anders benaderen. Weer werd ik afgewezen of in ieder geval, dit voelde ik zo (of was het mijn eigen afwijzing). Mensen snapte mij niet meer en namen afstand waardoor ik weer aan mezelf begon te twijfelen. Ik ging mezelf dus weer afwijzen.

Een scheiding brengt problemen

Zeker de tijd voor en na mijn scheiding was een tijd van knokken, vallen en weer opstaan. Problemen rondom de scheiding. De angst om het contact met mijn zoon te verliezen, de zoektocht naar een nieuwe liefde en geborgenheid die ik zolang niet gehad had en ook de problemen met mijn werk liepen steeds meer op.

Het beleven van een intense rebound relatie was daar ook onderdeel van. Ook na die relatie van anderhalf jaar viel ik weer diep in een afgrond maar iedere keer pakte (dit dacht) ik mezelf weer bij elkaar en ging, zo goed en kwaad als ik dit kon maar weer door. Alles waar ik mee bezig was koste mij zo vreselijk veel energie tot het moment kwam dat er op mijn werk iets gebeurde wat tot resultaat had dat ik volledig instortte. Het was op. Ik was leeg en zag het allemaal even niet zo helder meer.

Het vervolg op dit blog lees je hier

Laat je reactie achter
Interessant? Deel het met je vrienden!

Wij maken gebruik van cookies (en daarmee vergelijkbare technieken) om het bezoek voor jou nog makkelijker te maken. Met deze cookies kunnen wij en derde partijen jouw internetgedrag binnen en buiten onze website volgen en verzamelen. Hiermee kunnen wij en derde partijen advertenties aanpassen aan jouw interesses en kun je informatie delen via social media. Door verder gebruik te maken van deze website ga je hiermee akkoord. Meer informatie.

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten